Transport ekonomiczny

Zgodnie z art. 42 i ust.9-12 ustawy z dnia 27 sierpnia  2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.):

„W przypadku gdy wnioskodawca przebywa w szpitalu na terytorium innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), korzystając ze świadczeń udzielanych na podstawie przepisów o koordynacji, Prezes  Funduszu wydaje, na wniosek podmiotu uprawnionego, w drodze decyzji administracyjnej, zgodę na pokrycie kosztów transportu do miejsca dalszego leczenia w kraju – najtańszym środkiem transportu możliwym do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia wnioskodawcy, gdy przewidywane koszty dalszego leczenia za granicą przewyższają koszty transportu i leczenia w kraju”. Do wniosku dołącza się:

1. dokumentację sporządzoną przez szpital zagraniczny, w którym przebywa pacjent zawierającą aktualne rozpoznanie kliniczne, opis aktualnego stanu zdrowia wnioskodawcy, określenie prawdopodobnego zakresu i czasu trwania dalszego leczenia oraz wskazanie środka transportu możliwego do zastosowania w aktualnym stanie zdrowia wnioskodawcy;
2. wstępny kosztorys dalszego leczenia sporządzony przez szpital zagraniczny, w którym przebywa pacjent;
3. tłumaczenie na język polski dokumentów, o których mowa w pkt 1 i 2; tłumaczenie nie musi być sporządzone przez tłumacza przysięgłego”.

Decyzje odmawiające wydania zgód odnośnie transportu  są ostateczne. Od decyzji przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Szczegółowe informacje dotyczące transportu ekonomicznego są dostępne na stronie:

Transport transgraniczny w obszarze państw UE/EFTA / Leczenie poza granicami kraju / Dla Pacjenta / Narodowy Fundusz Zdrowia (NFZ) – finansujemy zdrowie Polaków